Orðskýring
á ð é í ó ú ý þ æ ö (* = hvað sem er, ? = stakur stafur) (Nánar)
millitáknun kv.
Aðferð til þess að mynda segðir með stærðfræðitáknum. Hún hlítir reglum um forgangsröð virkja og notar tvenndir af afmörkurum1, t.d. sviga, þannig að virkjum er dreift milli þolendanna og hver virki sýnir hvaða aðgerð1 á að framkvæma á þeim eða milliútkomum sem standa næstar virkjanum til beggja handa.
Ef óskað er að taka sérstaklega fram að virkjar geti haft fleiri en tvo þolendur má nota orðalagið "dreifð millitáknun" (e. "distributed infix notation").
Sjá einnig eftirtáknun og fortáknun.
Sjá einnig eftirtáknun og fortáknun.
Dæmi: (1) A lagt við B og summan margfölduð með C er ritað með segðinni (A+B)×C (× táknar margföldun). (2) P OG útkoman úr Q OG R er ritað með segðinni P
(QR) ( er virki sem táknar rökaðgerðina3 ogun).
(QR) ( er virki sem táknar rökaðgerðina3 ogun).Enska: infix notation